Obecność telewizji w hotelu jest niezbędnym elementem, uzupełniającym szereg atrakcji, jakie może swym gościom zaproponować hotel. Z tego względu właściciele obiektów noclegowych i wypoczynkowych zapewniają szeroki wachlarz kanałów telewizyjnych, zróżnicowanych ze względu na język, w jakim są nadawane, gatunek, czy docelową grupę widzów. Przepisy prawa są w tej kwestii jednomyślne. Wskazują one jasno, że udostępnianie kanałów telewizyjnych na użytek komercyjny w restauracjach i obiektach świadczących usługi noclegowe, wymaga zgody nadawców i w konsekwencji podpisania stosownych umów na reemitowane kanały, służy ono bowiem podniesieniu standardu i stanowi pośrednią korzyść majątkową.
Co mówi prawo. Ochrona nadawców zagranicznych i polskich, w tym Telewizji Polskiej S.A.
W Polsce sygnał telewizyjny podlega ochronie na mocy Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dn. 4 lutego 1994 r. (wraz z późniejszymi zmianami, a w szczególności art. 97 i 99) i unijnych przepisów prawa obowiązujących w tym zakresie, m.in.: Konwencji Rzymskiej z dnia 26 października 1961 r. o ochronie artystów, wykonawców, producentów fonogramów oraz organizacji nadawczych, czy też Porozumienia w sprawie Handlowych Aspektów Praw Własności Intelektualnej z 15 kwietnia 1994 r. Ustawy te chronią prawa emitentów nadających sygnał zarówno na terenie Polski, jak i na obszarze całej Unii Europejskiej.
Zgodnie z art. 6 pkt 5 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych rozpowszechnianie sygnału drogą przejmowania go w całości, bez zmian i przeróbek przez podmioty inne niż pierwotny nadawca oraz równoczesne integralne przekazywanie go do powszechnego odbioru (jak w przypadku hoteli udostępniających kanały telewizyjne dla swoich gości) nazywa się reemisją i wymaga licencji, czyli zgody nadawcy jako uprawnionego podmiotu. Ustawa o prawie autorskim uznaje reemisję za niezależne pole eksploatacji utworów (art. 50 pkt 3), objęte monopolem autorskim, co oznacza, że aby reemitować utwory, trzeba posiadać zezwolenia od ich twórców, w tym wypadku zgodę pierwotnych nadawców programów telewizyjnych.
Prawo autorskie stanowi, iż organizacjom radiowym i telewizyjnym przysługuje wyłączne prawo do rozporządzania i korzystania ze swoich nadań m. in. do ich reemitowania (art. 97 pkt 4 Ustawy). W związku z tym uzyskanie zgody nadawcy jest niezbędne bez względu na źródło pozyskiwania sygnału (odbiór naziemny DVB-T, satelita lub inne sposoby), kodowanie sygnału lub jego brak (tzw. Free To Air).
Co z opłatami dla organizacji zbiorowego zarządzania
Umowy licencyjne na reemisję kanałów telewizyjnych nie zwalniają podmiotów gospodarczych od uiszczania abonamentu radiowo-telewizyjnego i opłat na rzecz licznych organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi takich jak ZAiKS, ZPAV czy STOART. Instytucje zbiorowego zarządzania działają na rzecz ochrony praw autorskich twórców i nie są co do zasady upoważnione do ochrony praw nadawców w zakresie reemisji.
Obowiązki właściciela hotelu
Należy raz jeszcze podkreślić, że aby być w zgodzie z obowiązującymi przepisami i uniknąć możliwych konsekwencji prawnych ze strony nadawców, konieczne jest zawarcie stosownych umów na reemisję kanałów telewizyjnych w podmiotach świadczących usługi noclegowe i innych miejscach publicznych. Reemisja kanałów bez uprzedniego zawarcia umów licencyjnych stanowi naruszenie Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, co w rezultacie oznacza, że podmioty nielegalnie reemitujące kanały telewizyjne muszą się liczyć z możliwymi konsekwencjami prawnymi, zarówno cywilnymi (obowiązek zapłaty odszkodowania do wysokości dwukrotności strat poniesionych przez nadawcę), jak również karnymi, aż do kary pozbawienia wolności włącznie.
Autorem jest firma Media Management Europe