Jak wygląda wielkanocny stół szefa Camastry?

W czasie, gdy tysiące kilometrów dzielące Polskę od Włoch wypełniają różnorodne wielkanocne tradycje, Andrea Camastra odnajduje kulinarne mosty łączące te dwa światy. Szef przekracza granice nie tylko w swojej restauracji, ale również przy rodzinnym stole, gdzie polskie tradycje zyskują włoski akcent, a włoskie dziedzictwo wzbogaca się o słowiańskie wpływy.

Włoskie i polskie obchody Wielkiej Nocy różnią się w wielu aspektach, choć ich religijny fundament pozostaje wspólny. We Włoszech Wielka Sobota to czas błogosławienia domów przez księży, w przeciwieństwie do polskiego zwyczaju święcenia pokarmów.

Rynek Dostawców HoReCa – RAPORT 2025
>> kliknij, aby się zapoznać się z pełnym wydaniem <<

Mój stół w czasie świąt wypełniają polskie potrawy, bo Wielkanoc świętuję w rodzinnych stronach mojej żony, na Podkarpaciu – przyznaje Andrea Camastra, który chętnie przyjął polskie tradycje jako część swojego kulinarnego dziedzictwa. – W Niedzielę Wielkanocną włoskie rodziny zasiadają do obiadu, którego centralnym punktem jest jagnięcina. Regionalne różnice w jej przygotowaniu odzwierciedlają bogactwo włoskiej kultury kulinarnej – od zapiekanej z ziemniakami w Piemoncie, przez rzymską z czosnkiem i rozmarynem, po sardyńską z dodatkiem wina i anchois. Ta różnorodność kontrastuje z polskim stołem wielkanocnym, na którym znajdują się przeważnie wędliny, pieczone mięsa, biała kiełbasa i jajka pod różnymi postaciami.

Żurek podbił podniebienie włoskiego kucharza

Trudno mi sobie wyobrazić wielkanocne śniadanie bez porządnej porcji żurku pełnego jajek i dobrej kiełbasy – przyznaje szef. – Jako osoba stroniąca od słodyczy, szczególnie doceniam tę wyrazistą, pikantną kompozycję na początek dnia. – Sekretem dobrego żurku jest równowaga między kwaskowatością, a lekkością konsystencji – nie może być ani mdły, ani przesadnie gęsty. Z kolei jajka z majonezem to kwintesencja kulinarnej prostoty, która potrafi zachwycić. Moja wersja tego klasyka zawiera dodatek wędzonego łososia lub odrobinę kawioru – takie połączenie zamienia skromną przystawkę w prawdziwą ucztę. Młody groszek i pierwsze szparagi dodają świeżości i lekkości wielkanocnemu menu, równoważąc tradycyjnie cięższe dania.

Szef Camastra z restauracji NUTA podkreśla także wartość różnorodności w podejściu do sałatek, które są nieodłącznym elementem obu kultur.

Włoska insalata mista zachwyca lekkością i prostotą, z kolei polska sałatka jarzynowa kusi kremową konsystencją i bogatym smakiem majonezu, który tu w Polsce pokochałem – każda ma swoją niepowtarzalną wartość – dodaje Camastra.

Panettone to przysmak bożonarodzeniowy, natomiast Wielkanoc celebrujemy z colombą – aromatyczną brioszką – wyjaśnia Camastra. – Ta puszysta babka, posypana migdałami i cukrem, często z dodatkiem kandyzowanych owoców, stanowi kwintesencję włoskiej tradycji paschalnej, podobnie jak w Polsce babka drożdżowa czy mazurek.

Mimo kulturowych różnic, fundamentalny aspekt udanego świętowania pozostaje wspólny dla obu tradycji. – Sekret udanych świąt to staranne przygotowania z wyprzedzeniem – dzięki temu zamiast biegać między kuchnią a stołem, możemy w pełni cieszyć się czasem spędzonym z bliskimi – podkreśla szef kuchni.

Źródło: NUTA Restaurant

© BROG B2B Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k.
Dalsze rozpowszechnianie powyższego materiału jest zabronione.