Maraschino to typ bezbarwnego likieru, wytwarzany z odmiany wiśni, popularnie nazywanej maraską. Zgodnie z przepisami unijnymi likiery oznaczone jako Maraschino (lub Marrasquino/Maraskino) muszą zawierać minimum 250 gram cukru na litr wyrobu i mieć zawartość alkoholu nie mniejszą niż 24 proc. abv.
Maraschino cherry (Prunus cerasus var. marasca) to gatunek pochodzący z Dalmacji, gdzie szeroko występuje w stanie dzikim. Uprawiany jest też w innych rejonach świata o łagodnym klimacie. W północnych Włoszech, na Węgrzech, w południowej Bośni i Hercegowinie oraz w Słowenii. Uprawy spotkamy też w Ameryce Północnej, gdzie sadzonki sprowadzono z Europy. Maraski mają ciemną, praktycznie czarną barwę. W smaku są kwaśne i lekko gorzkawe. Wykorzystywane są w przemyśle spożywczym, głównie do produkcji likierów oraz tzw. wisienek koktajlowych.
NOWOŚCI GASTRONOMICZNE
ZAWSZE BEZPŁATNY DOSTĘP DO PEŁNEGO WYDANIA
– link do aktualnego numeru: WRZESIEŃ 2016
Ojczyzną Maraschino jest Dalmacja, gdzie w warunkach domowych, poprzez nalewy na wiśnie, wytwarzano takie trunki od bardzo dawna. Komercyjna produkcja rozwinęła się szczególnie w okolicach miasta Zadar (wł. Zara). Dziś głównymi ośrodkami produkcji są północne Włochy i Chorwacja. Jaki kraj jest prekursorem maraschino? Takie spory są nie do rozwiązania. Dalmacja w swoje burzliwej historii przechodziła z rąk do rąk. W interesującym nas okresie należała m.in. do Wenecji, Austrii (później Austro-Węgier), Włoch, Jugosławii i Chorwacji.
Włoski kupiec Francesco Drioli w roku 1759 otworzył pierwszą komercyjną wytwórnię w Zadarze. Fabbrica di Maraschino Francesco Drioli szybko odniosła sukces. Z małej manufaktury przekształciła się w znaczącego producenta. Wyroby spod znaku Drioli serwowano na najlepszych, w tym królewskich, stołach. Przedsiębiorstwo wprowadziło butelki, oplecione słomą (podobną technikę stosuje dziś np. firma Luxardo w swoim maraschino). Praktykowali to już wcześniej Wenecjanie – w celu ochrony butelek przed stłuczeniem w czasie transportu.
Zachęceni sukcesem pioniera inni też zaczęli zakładać swoje wytwórnie. Do największych należały zakłady, założone przez Girolamo Luxardo (w 1821r.) oraz Romano Vlahov (w 1861 r.). W wyniku bombardowań Zadaru w czasie drugiej wojny światowej uległa zniszczeniu większość zakładów, wytwarzających maraschino. Dalmacja weszła w skład komunistycznej Jugosławii. Producenci przenieśli się do północnych Włoch, gdzie posadzono nowe drzewa wiśniowe. Najwięksi producenci: Salghetti – Drioli, Luxardo i Vlahov, przenieśli się odpowiednio do Miry (koło Wenecji), Torreglii (koło Padwy) i Bolonii.
Autorem tekstu jest Maciej Zarzecki barman współautor książki
„Alkohole w Polsce i na świecie – przewodnik barmana”
Cały tekst ukazał się w najnowszym wydaniu
NOWOŚCI GASTRONOMICZNE
ZAWSZE BEZPŁATNY DOSTĘP DO PEŁNEGO WYDANIA
– link do aktualnego numeru: WRZESIEŃ 2016
Absolwentka wydziału dziennikarstwa Collegium Civitas w Warszawie. Doświadczenie zdobywała w takich pismach jak Gazeta Wyborcza i Życie Warszawy.
Z firmą BROG Media (później BROG Marketing i BROG B2B) związana od grudnia 2010 roku. Początkowo jako dziennikarz w czasopismach Świat Hoteli i Nowości Gastronomiczne oraz portalu Horecanet.pl. Od lutego 2013 pełni funkcję redaktor naczelnej Świata Hoteli, a od stycznia 2018 roku dyrektor wydawniczej i współwłaścicielki wydawnictwa BROG B2B. Jest również organizatorką Forum Rynku Hotelarskiego Profit Hotel, a także odpowiedzialna za tworzenie portalu Horecanet.pl oraz organizację Forum Rynku Gastronomicznego Food Business Forum i Spa & Wellness Business Forum. Członkini Rady Społeczno-Biznesowej Szkoły Głównej Turystyki i Hotelarstwa Vistula. Wyróżniona Odznaką Honorową za zasługi dla polskiej turystyki od Ministra Sportu i Turystyki.
Interesuje się polskim rynkiem hotelarskim i gastronomicznym. Prywatnie uwielbia sport, w szczególności bieganie, dobrą kuchnię i polskie kino. Szczęśliwa partnerka i mama Łucji.
- Karolina Stępniak
- Karolina Stępniak
- Karolina Stępniak
- Karolina Stępniak
