Antoine Azaïs, dyrektor restauracji Epoka o fine food experience

Udostępnij artykuł
[SPECJALNIE DLA NAS] O lockdownie i rozwiązaniach wdrożonych w czasie pandemii opowiada Antoine Azaïs, dyrektor i partner Project Warszawa. Spółka posiada w swoim portfolio restauracje: Epoka, Bez Tytułu, a także Piekarnię Rzemieślniczą Chaud Pain.
Epoka otworzyła się w 2019 roku, chwilę przed pandemicznym szaleństwem. Na pewno inaczej to wszystko sobie wyobrażaliście. Jakie były pierwsze myśli i decyzje, gdy pojawiła się informacja o lockdownie?

Na początku, jak chyba wszyscy, byliśmy ogromnie zaskoczenie. Nikt nie był przygotowany na coś takiego. Dla Epoki trudno było znaleźć optymalne rozwiązanie. Nie chcąc tracić kontaktu z gośćmi, który przecież dopiero zaczęliśmy budować, stworzyliśmy tutorial gotowania online. Marcin Przybysz nagrywał wszystko telefonem, u siebie w domu. Nie da się dostosować niektórych kuchni do wynosów. To nie jest to samo doświadczenie. Nam też zupełnie nie o to chodziło. Goście zamawiali dania z naszej innej restauracji Bez Tytułu, aby nas wspierać. Jednak wiemy, że box kartonowy nie zastąpi atmosfery, obsługi, muzyki. Zapadła też decyzja, że nikt nie zostanie zwolniony.

Wtedy minęło zaledwie kilka miesięcy od otwarcia. To był duży kredyt zaufania, ale i przejaw wyrozumiałości dla załogi.

Dzięki temu, że mieliśmy całą ekipę, nie musieliśmy zastanawiać się, kiedy otworzyć, bo byliśmy na to gotowi od razu. Prawie wszyscy nasi pracownicy to docenili. To szczególnie ważne w sytuacji, w której gdy okazało się, że restauracje mogą wznowić działalność, dostawali po dwadzieścia, trzydzieści telefonów dziennie, z ofertami pracy. Nie mam pretensji do tych, którzy dzwonili, bo nie każdy mógł sobie pozwolić na zachowanie etatów. My to potraktowaliśmy jak inwestycję, bo przecież nie da się otworzyć restauracji bez kucharza. 

W związku z tym musieliście zapewnić wszystkim zajęcie. Narodził się też pomysł na Chaud Pain. Wcześniej mieliście takie plany czy pandemia przyśpieszyła decyzję o otwarciu piekarni rzemieślniczej?

To był luźny pomysł, który pojawił się nawet przed otwarciem Epoki, gdy pracowaliśmy po kilkanaście godzin w biurze. Zauważyłem, że brakuje w tej okolicy takiego miejsca, gdzie można zjeść coś na szybko. Pierwszy pomysł szedł bardziej w kierunku kanapek i sałatek. Dzięki temu, że był z nami Paweł Albert, nasz piekarz z Epoki, było nam łatwiej. Przekonałem inwestorów, że warto zainteresować się lokalem, który mamy obok Epoki. Na początku zrobiliśmy festiwal kanapek w Bez Tytułu. Później przyszedł czas na otwarcie Chaud Pain. Chodziło nam o biznes odporny na COVID-19.  Szczególnie, że nikt nie został zwolniony, a dzięki takiemu rozwiązaniu mogliśmy zapewnić pracownikom zajęcie.  

Zebraliśmy cały zespół Bez tytułu. Kucharze zajęli się produkcją kanapek, barmani i kelnerzy sprzedażą produktów, także delikatesowych. Restauracje zaczęły ze sobą ściśle współpracować. Troje kucharzy z Epoki stało się piekarzami. Przy pierwszym lockdownie inwestorzy stwierdzili, że utrzymują miejsca pracy. Przy drugim także, ale pojawiło się podstawowe pytanie, jak długo to wszystko potrwa?

Gdy jeszcze nie mieliśmy gotowego lokalu piekarni, wystawiliśmy tylko ladę przed Epoką i już zaczęliśmy sprzedaż. Pierwszym dużym nabywcą była Batida, z którą nadal współpracujemy. To było dla nas ogromne wyróżnienie, ale i znak, że idziemy w dobrym kierunku.

Innym pomysłem były warsztaty kulinarne. Jak one przebiegały?

Na raz brało w nich udział maksymalnie pięć osób. Zachowywaliśmy wszystkie reguły bezpieczeństwa. Uznaliśmy, że musimy wykorzystać nasz lokal i umiejętności. Pokazywaliśmy gościom, w jaki sposób powstaje fine food experience, co zrobić, by danie dobrze wyglądało na talerzu, jak pracować z dobrym produktem. Robiliśmy np. tatara. Wtedy wszyscy zobaczyli, jakie to czasochłonne, by pokroić np. pomidora na kawałki tej samej szerokości. A tatar był z kraba, więc goście byli dodatkowo zszokowani, ile czasu należy poświęcić na samo wyjęcie mięsa. Gotowali dla siebie, więc widzieli, jak długo trwa cały proces. Do tego był dostępny wine pairing. Później poszliśmy o krok dalej i zaczęliśmy gotować w domach gości. Marcin stwierdził, że jesteśmy w stanie to zrobić. Kuchnia pracowała cały dzień, później pracownicy pakowali dania i transportowali je do domów gości, nawet prywatnym autem Marcina. To koncept, który stworzyliśmy razem, więc było pełne zaangażowanie. Czasami przygotowywaliśmy trzy, cztery kolacje tygodniowo.

Jak powstawało to miejsce? Na stworzeniu jakiego lokalu Wam zależało? Menu też nie jest klasyczne.

Wiedzieliśmy, że ma być tutaj fine dining, mała liczba stolików. Wiele zależy też od tego, na jakim poziomie goście uwielbiają dobre wino i doskonałe jedzenie. Na to tutaj stawiamy. Nie oczekujemy garniturów i drogich strojów. Każdy gość jest u nas mile widziany. Chcemy pokazać, co możemy zrobić na swoim rynku. Ceny wynikają też oczywiście z wysokiej jakości produktów, a my tylko na takich bazujemy. Jeśli chodzi o nasze początki to Marcin został zatrudniony chwilę przede mną. Gdy zaczęliśmy prace, tutaj były gołe ściany, dodatkowo wiele elementów historycznych.

Marcin stwierdził, że trzeba postawić na menu związane z historią, ze względu na lokalizację restauracji. Zaczęliśmy rozmowy o nazwie, pojawiała się Geneza, później Opoka, aż w końcu dotarliśmy do nazwy, którą mamy teraz. Pomysł na menu, nazwa dały początek poszukiwaniom dalszych elementów m.in.: sztućców, luster, żyrandoli. To była współpraca wszystkich osób zaangażowanych w ten projekt. Kilka elementów wykonywała Dominika Donde, np. obrączki na serwetki. Niektóre z nich są personalizowane dla naszych stałych gości. Sztućce są z Portugalii, talerze do pieczywa i masła  z Warszawy, szkło z tytanem z Turcji. Postawiliśmy na białe, skromne talerze, ponieważ najważniejsze jest jedzenie, a poza tym dużo dzieje się w lokalu, w kontekście wystroju, więc zastawa musi to równoważyć.

W Epoce można znaleźć mobilny box, specjalny mebel stworzony z myślą o tych gościach, którzy chcą dobrze sfotografować dania. Wam również zależy, aby dania odpowiednio prezentowały się fotografiach, a co za tym idzie w internecie.

Tak, chodzi o cały image. Na początku myśleliśmy, że może będziemy zabierali telefony przed kolacją, by goście się skupili. Jednak to niemożliwe. Gdy pracowaliśmy nad otwarciem, zaczęliśmy przyglądać się topowym restauracjom w Londynie, Hiszpanii, Francji itd.  Dotarły do nas dwie kwestie. Po pierwsze, jak działa Trip Advisor, opinie Google, itd. Po drugie, że zdjęcia na stronie są przepiękne, a na portalach goście sami dodają fotografie dań. W niektórych restauracjach oświetlenie jest przygaszone, goście nie chcą też, co jest zrozumiałe, używać fleszu. Wiadomo, że wtedy dania nie wyglądają tak, jak powinny i znacznie różnią się od tych na stronie. Ten specjalnie oświetlony mobilny box powstał na specjalne zamówienie u stolarza. Niektórym gościom tak przypada do gustu, że zostawiają go przy stoliku na czas trwania całej kolacji. To nasz pomysł na unikanie niezbyt dobrych zdjęć. 

Pochodzisz z Francji, masz międzynarodowe doświadczenie. Na bazie Twoich europejskich obserwacji – na jakim etapie rozwoju gastronomicznego jest Polska?

Urodziłem się w kraju, gdzie restauracja to coś normalnego, naturalnego. Wychodzenie do restauracji było czymś codziennym. 11 lat temu, gdy przyjechałem do Polski, Warszawa też była w innym miejscu gastronomicznym niż teraz. Pracowałem wtedy „U Kucharzy”, chwilę później powstało Butchery & Wine – to było duże wydarzenie. Nie pamiętam wielu lokali z tamtego czasu na takim poziomie. Później otwieranie restauracji stało się bardzo modne. To nie jest takie proste, głównie ze względów budżetowych.

Jesteśmy na etapie, na którym widać, że zainteresowanie gastronomią jest ogromne. Szczególnie dostrzegam to w kontekście piekarni. Stworzyliśmy taką lodówkę, gdzie można znaleźć szynkę iberico, produkty truflowe, czekoladę, kawior, polską konfiturę, sery francuskie. Produkty droższe niż w klasycznym sklepie, a sprzedajemy tego naprawdę dużo, więc to dało mi nadzieję. Utwierdziło, że idziemy w dobrym kierunku, ponieważ ludzie zaczynają rozumieć, że warto zapłacić za naprawdę dobry gatunkowo produkt. To przekłada się na zainteresowanie restauracjami fine diningowymi, ponieważ goście chcą sprawdzić, co kucharze potrafią przygotować z takich produktów.

Rozmawiała Milena Kaszuba-Janus

Wywiad powstał na potrzeby
NOWOŚCI GASTRONOMICZNE listopad 2021
>> kliknij, aby zapoznać się z pełnym wydaniem <<

© BROG B2B Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k.
Dalsze rozpowszechnianie powyższego materiału zabronione.

Opublikowano: 14.12.2021
Aktualizacja: 14.12.2021