Kto kradnie czas menadżera?

Klastyczny przykład kradzieży czasu menadżera: Wyobraźmy sobie, że menadżer spotyka w korytarzu jednego ze swoich podwładnych, np. szefa kuchni, który mówi: „Dzień dobry. Skoro już się widzimy, mam do pana szybki temat. Jest problem z realizacją zamówień (…)”.

W trakcie rozmowy menadżer zaczyna dostrzegać dwie podstawowe cechy wszystkich problemów, które podwładni poddają mu pod rozwagę. A mianowicie menadżer wie wystarczająco dużo, by móc się tą sprawą zająć, jednak nie na tyle, aby podjąć natychmiastową decyzję. Koniec końców menadżer odpowiada: „Dobrze, że z tym do mnie przyszedłeś, ale teraz się spieszę. Zastanowię się nad tym i dam ci znać”. I każdy odchodzi w swoją stronę. Przeanalizujmy teraz to, co się zdarzyło. Przed spotkaniem w korytarzu właścicielem problemu był pracownik. Po rozstaniu, u kogo zagościł? U menadżera.

Przejmując problem, menadżer dobrowolnie przyjął pozycję niższą w stosunku do swojego podwładnego. Pozwolił na to, by on sam stał się „zwykłym” pracownikiem, robiąc dwie rzeczy, które on zazwyczaj ma robić dla swojego szefa – menedżer przejął odpowiedzialność od podwładnego i obiecał, że zda raport z postępów w pracy nad problemem. Podwładny, by mieć pewność, że menadżer nie zapomni o sprawie, zajrzy później do jego biura i zapyta wesoło: „I jak Panu idzie?” (w domyśle: nadzór).

Zapoznaj się z najnowszym wydaniem „Nowości Gastronomicznych ” w wersji elektronicznej

Mamy tu klasyczny przypadek kradzieży czasu menadżera, w którym pracownik restauracji zaczyna zarządzać czasem swojego przełożonego. Warto wspomnieć, że w ciągu dnia takich szybkich tematów menadżer ma od kilku do kilkunastu, co w skali tygodnia daje kilkadziesiąt. Na pozór wydawać by się mogło, że menadżer dobrze zarządza restauracją, ponieważ wie o wszystkich problemach. Prawda jednak jest taka, że rozwiązując problemy swoich pracowników wyręcza ich z obowiązków.

Zagrożenie wynikające z kradzieży czasu, to fakt, że rozwiązując problemy swoich pracowników traci czas, który powinien przeznaczyć na rozwiązywanie kluczowych zagadnień związanych z bieżącym i przyszłym funkcjonowaniem restauracji. Realizować zadania i cele, do których został zatrudniony

Autorem tekstu jest Łukasz Matusiak, Horeca Instytut

Cały artykuł dostępny jest w najnowszym wydaniu „Nowości Gastronomicznych”

Wersja elektroniczna „Nowości Gastronomicznych” – kliknij

Prenumerata „Nowości Gastronomicznych” – kliknij