Fakty i mity na temat szampana

Cały czas trwają spory w tym temacie. Nie ma natomiast sporów co do tego, czym jest szampan. To król win, a jednocześnie mistrzowski wytwór marketingu.

Tylko wino wyprodukowane w Szampanii może nosić nazwę „Szampan”. Wszystko zrobione poza tą francuską prowincją – mimo, iż tą samą metodą i z tych samych szczepów – nie ma prawa nosić tej nazwy. To już zwykłe wina musujące. Pamiętajcie, że dozwolone są tylko trzy szczepy: Chardonnay, Pinot noir i Pinot meunier.

Na początek trochę informacji technicznych, teorii i najważniejszych wiadomości. Taka podstawa, która przybliży wyjątkowy świat szampana. Dokonując jego podziału według zawartości cukru będzie to wyglądać następująco: Bardzo wytrawny (Brut intégral, Brut zéro), Wytrawny (Brut), Półwytrawny (Sec), Półsłodki (Demi sec), Słodki (Doux). Ciekawostką jest to, iż dopiero w 1876 zaczęto produkować Bruta – z myślą o rynku gdzie było na niego duże zapotrzebowanie. Mam tutaj na myśli Wielką Brytanię, która jest jednym z największych na świecie rynków zbytu tego trunku.

Chcąc w pełni cieszyć się smakiem szampana należy pamiętać, że powinien być podawany w temperaturze około 6oC. Specyficzny jest również sposób w jaki otwieramy butelkę. Potrzebne nam są zatem: zacna butelka i szabla… To oczywiście zestaw dla tych osób, które za barem popracują przez kilka lat oraz będą pewni swoich umiejętności popartych szkoleniami. Szablowanie szampana zawsze jest efektowną sztuczką – pamiętajcie jednak, by używać do tego szabli (efekt WOW gwarantowany), a nie noża (śmiech publiczności zapewniony). Wracając jednak do tradycyjnej metody – butelka trunku musi być odpowiednio zmrożona. Skalpujemy ją (ściągamy metaliczną folię z korka) i zdejmujemy koszyczek. Pamiętajcie, aby cały czas trzymać korek jedną ręką. Trzeba go zabezpieczyć. Korek wylatujący z butelki, robi to naprawdę szybko. Może spowodować poważny uraz, jeśli trafi jednego z gości. Butelkę trzymamy pod kątem 45 stopni, lewa dłoń trzyma korek. W przeciwieństwie do innych win, tu delikatnie kręcimy butelką. Pamiętajcie, że jeżeli szampan nam wystrzeli, to trunek się spieni i wyleje. A jeśli nie robicie tego akurat na Grand Prix Monako, zostanie to odebrane jako brak profesjonalizmu. Proces powinien odbyć się w ciszy i może mu towarzyszyć jedynie nieznaczne syczenie uwalnianego gazu. Napełniamy nie więcej niż 2/3 kieliszka, pamiętając o tym by szyjka nigdy nie dotykała kieliszka.

Pytanie, kiedy pić szampana. Odpowiedzi na to pytanie w najlepszy sposób udzieliła Madam Bollinger: Piję go, gdy jestem radosna i gdy mi smutno. Czasem wypiję w samotności. Uważam to za obowiązek, gdy jestem w towarzystwie. Zabawiam się z nim, gdy nie mam apetytu, i piję go, gdy jestem głodna. Poza tym nie dotykam go nigdy, chyba że chce mi się pić…

Cały artykuł pojawił się w:
NOWOŚCI GASTRONOMICZNE 
ZAWSZE BEZPŁATNY DOSTĘP DO PEŁNEGO WYDANIA
– link do aktualnego numeru: LISTOPAD-GRUDZIEŃ 2015

Autorem tekstu jest Michał Nastaj
kierownik gastronomii Bukovina Terma Hotel Spa 

Rysunek: Szczepan Sadurski
Poleca: błyskawiczne rysowanie na żywo karykatur twarzy, podczas imprez zamkniętych: eventy, kongresy, targi, wesela. Cała Polska. Kontakt: sadurski@onet.pl, informacje: www.karykatury.com