Właściciel Gringo Bar łamie stereotypy

Okazuje się, że muzyka to jednak nie jedyna jego pasja. Zamiłowanie do gotowania sprawiło, że Warszawiacy mogą cieszyć się smakiem pysznego jedzenia tex-mex. Zapytałam go o plany rozwoju Gringo Baru, jego podejście do  biznesu oraz sposób na sukces nie tylko w gastronomii.

Skąd pomysł aby zająć się gastronomią?
Jestem człowiekiem poszukującym. Robię przeróżne rzeczy. Od zawsze lubiłem gotować, zwłaszcza meksykańskie potrawy. Mojej rodzinie i znajomym bardzo smakowało to co przyrządzałem. Po ciuchu zacząłem snuć marzenie o posiadaniu takiego swojego małego miejsca, w którym mógłbym rozwijać pasję. W kamienicy, w której się wychowywałem, a w której nadal mieszka mój tata, zwolnił się fajny, narożny lokal po puncie naprawy telewizorów. Szkoda mi było tej lokalizacji, nie chciałem, żeby powstał tu jakiś przypadkowy bar czy palcówka banku. Pomyślałem, że to dobry punkt wyjścia dla realizacji moich marzeń. Myślałem, że będzie to takie małe miejsce dla mojej „ekipy”, rodziny i przyjaciół. Nie liczyłem specjalnie na gości z zewnątrz, ale gdy już przystąpiłem do opracowywania całego konceptu, postanowiłem zrobić to tak, żeby do tego nie dokładać, aby był to jednak dochodowy interes. Tak stworzyłem Gringo Bar. Udało się! Od pierwszego dnia był tłum.

Dopracowywałeś swój pomysł, gdy lokal już funkcjonował? Słyszałam, że był to długi proces, że… podróżowałeś po Meksyku
Nie, nigdy nie byłem w Meksyku. To chyba jakieś plotki, ale wybieram się w tym roku. To od początku miał być projekt autorski, więc nawet nie planowałem nauki gotowania w tym kraju. Nie chciałem niczego odwzorowywać tylko stworzyć coś swojego. Jeśli chodzi o wystrój to pomogła mi moja teściowa, która jest projektantką wnętrz. To taki estetyczny „minimal”. Gdybym pojechał przed otwarciem Gringo Bar do Meksyku to pewnie wyszłoby to zupełnie inaczej. Chciałem serwować jedzenie tex-mex w fuzji z polskim podniebieniem.

Prowadzisz kilka biznesów i jesteś znanym artystą. Jak znajdujesz na to wszystko czas?
Na początku było to duże poświęcenie. Przez pół roku pracowałem po 16 godzin na dobę, jedynie delikatnie zaniedbując inne moje biznesy, czyli odzieżowy i muzyczny. Staram się to wszystko godzić, ale rzeczywiście przed samym otwarciem był ogromny „młyn” z tym związany. To pochłonęło masę mojego czasu i energii. W tej chwili jest to już taki samograj, mamy wszystko przetestowane, opracowane, ustandaryzowane, więc wszystko „bangla” jak należy. Chłopaki o to dbają. Ja oczywiście wszystkiego doglądam, sprawdzam i rozliczam, jednak moi pracownicy są już na tyle wprawieni, że świetnie sobie radzą. Nieustannie poszukuję też nowych pomysłów i lepszych rozwiązań. W tej chwil pracuję nad ekspansją całego brandu oraz produktami spożywczymi, które chcemy wprowadzić do sprzedaży.

Kiedy poczułeś po raz pierwszy, że Gringo Bar odnosi sukces?
Oczywiście dopiero wtedy, gdy odbierałem Waszą nagrodę Food Business Awards 2015! (śmiech)

Nie dlatego zadałam to pytanie (śmiech)!
To oczywiście był sukces, ale poza tym, na początku, podszedłem do otwarcia restauracji entuzjastycznie, ciężko nad tym pracowałem, ale przed samym uruchomieniem przyszła jednak refleksja. Czy mi się uda? Przecież ja się na tym nie znam? Po co mi to było? Czy to ma sens? Całe szczęście okazało się, że ..

Cały wywiad pojawił się w:
NOWOŚCI GASTRONOMICZNE 
ZAWSZE BEZPŁATNY DOSTĘP DO PEŁNEGO WYDANIA
– link do aktualnego numeru: MARZEC 2016

Rozmawiała Marta Kudosz